طبرقه : در كنار دريا وكوهى مشرف بدان است . دژ آن ويران شده مردم در حومهء آن زندگى كنند . از چاه‌ها مىآشامند . آبى شور نيز در ته دره دارد . مرسى الخرز : شهريست در جزيره‌اى كنار دريا كه از يك راه بدان مىرسند مرجان تنها از آنجا خيزد وجز از آن دريا نيايد . معدنى جز آن نيز ندارد . بونه : كنار دريا ، بارو دارد ومعدنى آهن دارد . از چاه‌ها مىآشامند . باجه : ميان قيروان ودريا است ، غله وخيرات بسيار دارد ، چشمه‌اى با آب روان در ميان دارد . لربس : زير * كوه بورغ كشتزارهاى زعفران دارد . با رويش با سنگ آشاميدن مردم از چاه است پيرامن آن وپيرامن باجه بازارهاى موسمى هست كه ذكر آنها به درازا مىكشد . قرنه : بنام رودى شيرين كه در آن است ناميده شده . باروى سنگين دارد . مرنيسه : بارو ندارد . ساختمانها با گل رس است . آشاميدنشان از چاه است ديه‌هاى بسيار وروستائى گسترده دارد . قموده : روستائى بزرگ ونام شهرستانش جمونس صابون است ساختمانها از گل آشاميدنشان از چاه ، انجير ، زيتون ، بادام فراوان دارد ، ديهى بزرگ نيز بنام خورالكاف دارد . مرماجنّه : بزرگ ووابسته به روستاى تبسّا مىباشد . از چاه‌ها